Lumaktaw sa pangunahing content

tungkol sa mga gabing walang tulog

Maraming pagsasaliksik ang nagpapatunay ng halaga ng pagtulog sa pagmamantini ng mga proseso ng katawan. Ang mata at ang iba pang mga parte ng katawan na sensitibo sa ilaw ang kumokontrol sa maraming mga proseso, lakip na ang pagtulog. Sa ilalim ng normal na mga kalagayan, ang pagtulog ay dumarating sa gabi, kapag madilim.

Pero dahil sa trabaho at sa marami pang aspekto ng abalang buhay sa mga lunsod ngayon, ang gabi ay nagiging araw na rin para sa marami. Hindi na regular ang siklo ng pagtulog at paggising para sa maraming kabataan na buhay na buhay ang night life. Ang mga nagtatrabaho naman ay nagpapalit-palit ng pattern ng pagtulog dahil sa pagbabago ng shift sa trabaho (nakilala ko ang team leader ng isang grupo ng mga mananaliksik na Pilipino at Aleman na patuloy pa ring nag-aaral sa mga epektong dulot ng shift work sa mga empleyado).


*****

Wala naman akong pabagu-bagong shift sa trabaho, at lalong wala akong night life. Pero sa nakaraang mga gabi, maraming iba't-ibang salik ang humahadlang para magkaroon ako ng isang mahaba at matiwasay na pagtulog.



Noon, kapag pinatay na ang mga ilaw at nasabi na ang pasasalamat sa Diyos sa isang makabuluhang araw, basta na lang darating ang tulog sa akin, parang computer na dahan-dahan ang shutdown. Anumang likot ng katawan ay di alintana ng isip na naglalakbay sa kawalan, sa mundo ng malalalim na panaginip na madalas ay agad ding nakakalimutan sa paggising.

Pero ngayon, sa maraming pagkakataon, parang nagtampo ang antok at ayaw man lang akong dalawin. Parang computer na hindi makapag-shutdown dahil may mga abalang proseso, ang utak ko ay binabato ng kung anu-anong mga alaala. Gusto na niyang planuhin ang mga gagawin kinabukasan (na madalas naman ay hindi rin natutuloy). Inuulit niya ang mga eksena sa maghapon (na kapag pinigil ko ay papalitan naman niya ng iba pa). Sakali mang masawata ko ang sobrang aktibong isip, sa isang mahinang kaluskos na nasagap ng tainga o sa isang marahang paggalaw at pagbaling ng paa ay muli niya akong gigisingin para ulitin ang proseso. Sa bawat paggising, may pabaon itong isang napakadetalyadong panaginip na patuloy kong maaalala at pag-iisipan kinabukasan.

*****

Hindi ko na alam kung ano ang sanhi at kung ano ang epekto.

Pwede kasing "tumatanda" na ako kaya hindi na ako makatulog nang matino.

Pwede rin namang ang mga gabing walang tulog ang dahilan kaya tumatanda na ako (anupat kitang-kita na sa aking itsura).

Ilang minuto mula ngayon, sisimulan ko na naman ang panunuyo sa antok at paghahabol sa tulog, umaasang magiging mabait sila sa akin sa pagkakataong ito. ●

Mga Komento

Mga sikat na post sa blog na ito

tungkol sa tagsibol

Nasa rehiyong tropikal ang Pilipinas; sabihin pa, wala ito ng apat na temperate seasons na nararanasan ng mga rehiyong mas malapit sa mga polo. Nagtataka tuloy ako kung bakit kumpleto ang mga salitang Filipino para sa apat na panahong ito: taglamig, tagsibol, tag-araw, at taglagas. Produkto kaya ito ng maagang interaksiyon natin sa mga Europeo? Marahil; pero ang mas nakapagtataka pa rito, aktuwal na lumikha tayo ng mga katumbas na salita, at hindi na lang humiram mula sa Kastila o Ingles (hindi ba't tunog Pinoy na rin naman ang "primavera" ("spring") at "verano" ("summer"), at madali rin namang hiramin ang "winter" o "fall"?). Para lalo pang ilarawan ang punto: may espisipikong salita tayo para sa apat na ito, pero para sa salitang Ingles na "season" mismo, wala tayong espisipikong salitang maitumbas; ang pinakamalapit nang salin ay ang panglahatang "panahon" na ginagamit din natin para sa maraming ...

tungkol sa mga kuwentong itinuturo sa iyo ng pagmamahal sa taong hindi ka/mo mahal

pumili ka ng isang random faculty member sa NIP ngayon at tanungin mo tungkol sa lovelife. siguro 90% of the time makakarinig ka ng kuwentong "unrequited love". yung iba nga, kapuwa faculty member pa ang sangkot sa istorya! at marami ang hindi pa tapos - kasalukuyang nasa ganitong estado. kasama ako sa 90%. kapuwa faculty member din ang sangkot (alam na niya kung sino siya). pero i'm proud to say na sa kaso ko ay tapos na ang (malungkot na) kabanatang iyon ng aking buhay, at kapuwa na kaming maligaya sa aming kani-kaniyang pag-ibig. dahil sa huling nabanggit, sa palagay ko ay may karapatan at kakayahan na ako na magpayo sa mga taong nasa ganitong kalagayan. sa katunayan, napayuhan ko na ang isang tao (kilala na rin niya kung sino siya). ito ang ilan sa mga puntong gusto kong ilahad may kinalaman sa pagmamahal sa isang taong hindi ka mahal: ang sabi nga sa Bible, ang puso ay mandaraya. marami sa atin, kapag na-inlab, ang nag-iisip na "Siya na!" at binubuod ...

tungkol sa paglalakad-lakad kapag hapon

Marami akong teaching load  ngayon, pero dahil sa hybrid   na setup  ng unibersidad, nagkaroon ako ng mga pagkakataon para manatili lang sa bahay ng ilang araw bawat linggo. Lalo pa ngayon at nagsisimula pa lang ang mga klase.  Sa nakaraang dalawang linggo, ginugugol ko ang Lunes at Martes na nakaupo sa harap ng computer  para magdaos ng klase, sunud-sunod pasimula ng alas-siyete ng umaga. Ang tig-isa't-kalahating oras na mga klase ay may pagitan lang na labinlimang minuto, sapat lang para sa toilet breaks  at maikling pagkain. Matapos ang lahat ng mga sesyon, gugugol pa ako ng panahon para mai- upload  ang mga video  at iba pang materyal para sa mga klaseng iyon. Matatapos ako nang mga alas-kuwatro ng hapon.  Kapag bumaba na ako mula sa opisina, naghihintay na ang mag-ina ko; sila rin ay nag-klase (ang anak namin ay homeschooled  ng kaniyang ina). Pagbukas ng pinto, bubungad sa amin ang gintong araw ng hapon, tamang-tama lang bago ...