Lumaktaw sa pangunahing content

tungkol kay Ninoy

Tungkol pala sa ESDA ang pinakauna kong post dito (well, actually dati nasa Friendster blogs ko iyon, nilipat ko lang dito). Ang pamagat nito ay hindi pa nagsisimula sa "tungkol sa" dahil hindi pa noon naiisip na lagyan ng unique na istilo ang aking pagsusulat. Iyon ang pinakauna kong blog post, noong mga panahong wala pa sa mga kaibigan at kakilala ko ang may blog; sino ba naman ang mag-aakala na lampas anim na taon ko na pala itong ginagawa.

Ngayong umaga, may mga pangyayaring nagpaalala sa akin ng mga kaganapan na siya ring naging paksa ng una kong post.

*****

Hindi ko na maalala kung bakit, pero kaninang umaga, nakita ko na lang ang sarili na pinapanood mula sa Youtube ang mga video ng mga talumpati ni Ninoy Aquino. Sinundan ko rin ang mga suggested videos na nagpapakita kung paano niya namuhay, at siyempre, ang mas nagpadakila sa kaniya, kung paano siya namatay. Nasa Youtube din ang mga videong nagpapakita ng mga pagsasaliksik kung paano siya pinatay.

Maraming pwedeng masabi tungkol sa kaniya, at ang totoo, sa mga suggested videos ng Youtube na kaugnay ng videong pinanood ko, meron din namang mga kritiko na naglalantad umano sa mga nakatagong lihim ng kaniyang pagkatao. Pero mas marami ang nagkaroon ng mabuting pananaw tungkol kay Ninoy. Kinilabutan ako nang makita ko ang footage ng kaniyang libing; milyun-milyong tao ang literal na naghatid sa kaniya sa kaniyang huling hantungan.

Anuman ang pananaw ng mga tao sa kaniya, ang hindi maikakaila ay na pinanindigan ni Ninoy ang isang bagay na pinaniniwalaan niya. Nagtiis siya ng isang mahirap na buhay, at naging handa para sa kamatayan, para maipagtanggol iyon.

May mga paniniwalang lubhang napakatibay, nagiging mas mahalaga pa ito kaysa sa buhay.

*****

Muli pa akong nanood ng isang kaugnay na link. Isang videong kapanahon ng aking unang blog post. Ang dokumentaryo ng Inquirer tungkol sa ikadalawampung anibersaryo ng EDSA noong 2006. 

Isa pa, last na lang. Ang video ng sikat na kanta ni Jim Paredes, na ang titulo'y hiniram ko sa aking unang post.

Hindi ko alam; siguro'y dahil bagong gising lang ako. Pero nangilid ang luha sa mga mata ko. ● 

Mga Komento

Mga sikat na post sa blog na ito

tungkol sa tagsibol

Nasa rehiyong tropikal ang Pilipinas; sabihin pa, wala ito ng apat na temperate seasons na nararanasan ng mga rehiyong mas malapit sa mga polo. Nagtataka tuloy ako kung bakit kumpleto ang mga salitang Filipino para sa apat na panahong ito: taglamig, tagsibol, tag-araw, at taglagas. Produkto kaya ito ng maagang interaksiyon natin sa mga Europeo? Marahil; pero ang mas nakapagtataka pa rito, aktuwal na lumikha tayo ng mga katumbas na salita, at hindi na lang humiram mula sa Kastila o Ingles (hindi ba't tunog Pinoy na rin naman ang "primavera" ("spring") at "verano" ("summer"), at madali rin namang hiramin ang "winter" o "fall"?). Para lalo pang ilarawan ang punto: may espisipikong salita tayo para sa apat na ito, pero para sa salitang Ingles na "season" mismo, wala tayong espisipikong salitang maitumbas; ang pinakamalapit nang salin ay ang panglahatang "panahon" na ginagamit din natin para sa maraming ...

tungkol sa mga kuwentong itinuturo sa iyo ng pagmamahal sa taong hindi ka/mo mahal

pumili ka ng isang random faculty member sa NIP ngayon at tanungin mo tungkol sa lovelife. siguro 90% of the time makakarinig ka ng kuwentong "unrequited love". yung iba nga, kapuwa faculty member pa ang sangkot sa istorya! at marami ang hindi pa tapos - kasalukuyang nasa ganitong estado. kasama ako sa 90%. kapuwa faculty member din ang sangkot (alam na niya kung sino siya). pero i'm proud to say na sa kaso ko ay tapos na ang (malungkot na) kabanatang iyon ng aking buhay, at kapuwa na kaming maligaya sa aming kani-kaniyang pag-ibig. dahil sa huling nabanggit, sa palagay ko ay may karapatan at kakayahan na ako na magpayo sa mga taong nasa ganitong kalagayan. sa katunayan, napayuhan ko na ang isang tao (kilala na rin niya kung sino siya). ito ang ilan sa mga puntong gusto kong ilahad may kinalaman sa pagmamahal sa isang taong hindi ka mahal: ang sabi nga sa Bible, ang puso ay mandaraya. marami sa atin, kapag na-inlab, ang nag-iisip na "Siya na!" at binubuod ...

tungkol sa paglalakad-lakad kapag hapon

Marami akong teaching load  ngayon, pero dahil sa hybrid   na setup  ng unibersidad, nagkaroon ako ng mga pagkakataon para manatili lang sa bahay ng ilang araw bawat linggo. Lalo pa ngayon at nagsisimula pa lang ang mga klase.  Sa nakaraang dalawang linggo, ginugugol ko ang Lunes at Martes na nakaupo sa harap ng computer  para magdaos ng klase, sunud-sunod pasimula ng alas-siyete ng umaga. Ang tig-isa't-kalahating oras na mga klase ay may pagitan lang na labinlimang minuto, sapat lang para sa toilet breaks  at maikling pagkain. Matapos ang lahat ng mga sesyon, gugugol pa ako ng panahon para mai- upload  ang mga video  at iba pang materyal para sa mga klaseng iyon. Matatapos ako nang mga alas-kuwatro ng hapon.  Kapag bumaba na ako mula sa opisina, naghihintay na ang mag-ina ko; sila rin ay nag-klase (ang anak namin ay homeschooled  ng kaniyang ina). Pagbukas ng pinto, bubungad sa amin ang gintong araw ng hapon, tamang-tama lang bago ...