. Martes. Walang pasok ang mga estudyante dahil sa transport strike. Pero bukas ang mga opisina. At kailangan kong magsumite ng mga dokumento. Kaya nakisabay ako sa nanay ko (na pupunta rin sa Maynila) na nagpa-drive sa bayaw ko. Inihatid nila ako sa La Salle. Muntik ko pang makalimutan ang ID ko. Higit na mas mabait ang mga guwardiya at staff na sumalubong sa akin. Siguro ay bawas ang stress nila dahil walang maraming estudyante na pumapasok. Pumunta ako sa opisina at agad na inasikaso ang kailangan ko. Mabilis ding natapos ang transaksiyon, at tila ba mas masaya rin ang mga taga-opisina. Maya-maya, habang palabas na, huminto ako saglit at kinuhanan ng larawan ang walang-lamang mga quadrangle. Ang dating punung-puno ng mga kabataang nagpapahinga, nagtatawanan, o nag-aaral ay walang laman. ***** Miyerkules. Habang hinihintay ang asawa ko na may ginagampanang atas, tumambay kami sa pinakamalapit na Starbucks. Ang kapihang ito ay kaisa-isa s...