Lumaktaw sa pangunahing content

tungkol sa mga susing hindi dapat maiwan sa loob

nakakainis kung minsan ang pagkakandado sa pinto ng bahay namin; nakakainis at nakakatawa.

ang padlock na ginagamit namin ay yung may tatak na Egret. ang katangian ng ganitong padlock ay na kailangan ang susi, hindi lamang para buksan siya, kundi para ikandado siya. sa katunayan, hindi mo mabubunot ang susi kapag hindi naka-lock ang kandado.

advantage: hindi maiiwanan ang susi sa loob ng bahay, kaya siguradong hindi ka maiiwan sa labas na hindi makapasok dahil nasa loob ang susi.

disadvantage: mahirap at hassle ang pagkakandado (see first paragraph). nakakatawa na naghahanapan kami ng susi kapag magsasara na ng bahay. at nakakainis kapag tinatamad kaming lahat na maglabas ng kanyang duplicate.






parang puso ang mga kandadong Egret. parang mga kahapong hindi mapakawalan. parang isang di maikandadong puso para sa pag-ibig.

ang susi para buksan natin ang ating mga sarili para sa iba ay ang pag-ibig. totoo ito maging sa kaibigan (stress on third syllable) o kaibigan (stress on the first syllable). kapag mahal natin ang isang tao, ito ang magbubukas ng daan para ihayag natin ang ating pagkatao sa kanya, maging ang ating mga pinakaiingatang lihim. binubuksan nito ang ating pinto, nag-aanyaya para sa kanya na pumasok.

pero dumarating din siyempre ang pagkakataon na hindi sila pumapasok. iba ang pinipili nila sa halip na tayo. mas madalas mangyari ito kapag romantikong pagmamahal ang pinag-uusapan. bigo tayo, at iniiwan tayo ng ganitong karanasan na bukas at hantad, at hindi natin mapakawalan ang mga alaala. ano ang dapat nating gawin?

siyempre pa, e di magsara. talikdan ang kahapon at lumimot. at, tulad ng kandadong Egret, iisa lamang ang paraan para ikandado natin ang ating puso: gamitin natin ang susi, ang pagmamahal natin sa kanya.

kung mahal natin ang isang tao mapakakawalan natin siya (ilang beses na inuulit-ulit ito sa mga kanta). and at the same time maisasarado natin ang ating puso mula sa mga alaala.

advantage: hindi natin maiiwan ang "susi" sa loob (natin). hindi tayo maiiwan sa labas, naghihintay sa wala. mabubuksan nating muli ang ating sarili para sa ibang nais "pumasok."

disadvantage: mahirap. napakahirap.






malalim na pala ang gabi. sa halip na hanapin ang susi ay kung anu-ano ang pinagsusulat ko dito. maikandado na nga ang gate...
Mga etiketa:

Mga Komento

Mag-post ng isang Komento

Mga sikat na post sa blog na ito

tungkol sa tagsibol

Nasa rehiyong tropikal ang Pilipinas; sabihin pa, wala ito ng apat na temperate seasons na nararanasan ng mga rehiyong mas malapit sa mga polo. Nagtataka tuloy ako kung bakit kumpleto ang mga salitang Filipino para sa apat na panahong ito: taglamig, tagsibol, tag-araw, at taglagas. Produkto kaya ito ng maagang interaksiyon natin sa mga Europeo? Marahil; pero ang mas nakapagtataka pa rito, aktuwal na lumikha tayo ng mga katumbas na salita, at hindi na lang humiram mula sa Kastila o Ingles (hindi ba't tunog Pinoy na rin naman ang "primavera" ("spring") at "verano" ("summer"), at madali rin namang hiramin ang "winter" o "fall"?). Para lalo pang ilarawan ang punto: may espisipikong salita tayo para sa apat na ito, pero para sa salitang Ingles na "season" mismo, wala tayong espisipikong salitang maitumbas; ang pinakamalapit nang salin ay ang panglahatang "panahon" na ginagamit din natin para sa maraming ...
Mag-post ng isang Komento
Ituloy ang pagbabasa »

tungkol sa mga kuwentong itinuturo sa iyo ng pagmamahal sa taong hindi ka/mo mahal

pumili ka ng isang random faculty member sa NIP ngayon at tanungin mo tungkol sa lovelife. siguro 90% of the time makakarinig ka ng kuwentong "unrequited love". yung iba nga, kapuwa faculty member pa ang sangkot sa istorya! at marami ang hindi pa tapos - kasalukuyang nasa ganitong estado. kasama ako sa 90%. kapuwa faculty member din ang sangkot (alam na niya kung sino siya). pero i'm proud to say na sa kaso ko ay tapos na ang (malungkot na) kabanatang iyon ng aking buhay, at kapuwa na kaming maligaya sa aming kani-kaniyang pag-ibig. dahil sa huling nabanggit, sa palagay ko ay may karapatan at kakayahan na ako na magpayo sa mga taong nasa ganitong kalagayan. sa katunayan, napayuhan ko na ang isang tao (kilala na rin niya kung sino siya). ito ang ilan sa mga puntong gusto kong ilahad may kinalaman sa pagmamahal sa isang taong hindi ka mahal: ang sabi nga sa Bible, ang puso ay mandaraya. marami sa atin, kapag na-inlab, ang nag-iisip na "Siya na!" at binubuod ...
11 komento
Ituloy ang pagbabasa »

tungkol sa paglalakad-lakad kapag hapon

Marami akong teaching load  ngayon, pero dahil sa hybrid   na setup  ng unibersidad, nagkaroon ako ng mga pagkakataon para manatili lang sa bahay ng ilang araw bawat linggo. Lalo pa ngayon at nagsisimula pa lang ang mga klase.  Sa nakaraang dalawang linggo, ginugugol ko ang Lunes at Martes na nakaupo sa harap ng computer  para magdaos ng klase, sunud-sunod pasimula ng alas-siyete ng umaga. Ang tig-isa't-kalahating oras na mga klase ay may pagitan lang na labinlimang minuto, sapat lang para sa toilet breaks  at maikling pagkain. Matapos ang lahat ng mga sesyon, gugugol pa ako ng panahon para mai- upload  ang mga video  at iba pang materyal para sa mga klaseng iyon. Matatapos ako nang mga alas-kuwatro ng hapon.  Kapag bumaba na ako mula sa opisina, naghihintay na ang mag-ina ko; sila rin ay nag-klase (ang anak namin ay homeschooled  ng kaniyang ina). Pagbukas ng pinto, bubungad sa amin ang gintong araw ng hapon, tamang-tama lang bago ...
Mag-post ng isang Komento
Ituloy ang pagbabasa »