Lumaktaw sa pangunahing content

tungkol sa mga susing hindi dapat maiwan sa loob

nakakainis kung minsan ang pagkakandado sa pinto ng bahay namin; nakakainis at nakakatawa.

ang padlock na ginagamit namin ay yung may tatak na Egret. ang katangian ng ganitong padlock ay na kailangan ang susi, hindi lamang para buksan siya, kundi para ikandado siya. sa katunayan, hindi mo mabubunot ang susi kapag hindi naka-lock ang kandado.

advantage: hindi maiiwanan ang susi sa loob ng bahay, kaya siguradong hindi ka maiiwan sa labas na hindi makapasok dahil nasa loob ang susi.

disadvantage: mahirap at hassle ang pagkakandado (see first paragraph). nakakatawa na naghahanapan kami ng susi kapag magsasara na ng bahay. at nakakainis kapag tinatamad kaming lahat na maglabas ng kanyang duplicate.






parang puso ang mga kandadong Egret. parang mga kahapong hindi mapakawalan. parang isang di maikandadong puso para sa pag-ibig.

ang susi para buksan natin ang ating mga sarili para sa iba ay ang pag-ibig. totoo ito maging sa kaibigan (stress on third syllable) o kaibigan (stress on the first syllable). kapag mahal natin ang isang tao, ito ang magbubukas ng daan para ihayag natin ang ating pagkatao sa kanya, maging ang ating mga pinakaiingatang lihim. binubuksan nito ang ating pinto, nag-aanyaya para sa kanya na pumasok.

pero dumarating din siyempre ang pagkakataon na hindi sila pumapasok. iba ang pinipili nila sa halip na tayo. mas madalas mangyari ito kapag romantikong pagmamahal ang pinag-uusapan. bigo tayo, at iniiwan tayo ng ganitong karanasan na bukas at hantad, at hindi natin mapakawalan ang mga alaala. ano ang dapat nating gawin?

siyempre pa, e di magsara. talikdan ang kahapon at lumimot. at, tulad ng kandadong Egret, iisa lamang ang paraan para ikandado natin ang ating puso: gamitin natin ang susi, ang pagmamahal natin sa kanya.

kung mahal natin ang isang tao mapakakawalan natin siya (ilang beses na inuulit-ulit ito sa mga kanta). and at the same time maisasarado natin ang ating puso mula sa mga alaala.

advantage: hindi natin maiiwan ang "susi" sa loob (natin). hindi tayo maiiwan sa labas, naghihintay sa wala. mabubuksan nating muli ang ating sarili para sa ibang nais "pumasok."

disadvantage: mahirap. napakahirap.






malalim na pala ang gabi. sa halip na hanapin ang susi ay kung anu-ano ang pinagsusulat ko dito. maikandado na nga ang gate...

Mga Komento

Mga sikat na post sa blog na ito

tungkol sa paglubog ng araw at sa pagpapahalaga sa iba

Ang bawat paglubog ng araw ay naiiba sa iba pa. Siguro, hindi pa naman nagkakaroon ng dalawang sunset na parehong-pareho. Pero ang bawat paglubog ng araw, makatitiyak tayo, ay ubod ng ganda. Gaya ng isang blangkong telang asul na sinabuyan ng iba’t-ibang mga kombinasyon ng pula, dalandan, at dilaw, ang huling mga bakas ng liwanag ng araw ay isang bagay na pwede nating kamanghaan at pagnilay-nilayan, isang obra na nakapaskil sa isang malawak na gallery ng himpapawid.  Pero ang paglubog ng araw ay laging dumarating. Bawat gabi, hindi ito pumapalya. Nag-iiba-iba ang oras kung kailan ito nangyayari, pero sigurado kang darating at darating ito. Dahil sa pagiging maaasahan ng paglubog ng araw, kung minsan ay hindi na ito masyadong nagiging mahalaga sa atin; hindi na natin napapansin ang dulot nitong ganda.  Gaya rin ng isang masarap na ulam na hindi naman nagbabago ang timpla pero nakakasawa rin kapag palaging inihahain. O ng isang awiting napakaganda sana, pero pinat...

tungkol sa romantikong pag-ibig

Ang romantikong pag-ibig ang isa sa pinakamahirap unawaing damdamin ng tao.

tungkol sa tagsibol

Nasa rehiyong tropikal ang Pilipinas; sabihin pa, wala ito ng apat na temperate seasons na nararanasan ng mga rehiyong mas malapit sa mga polo. Nagtataka tuloy ako kung bakit kumpleto ang mga salitang Filipino para sa apat na panahong ito: taglamig, tagsibol, tag-araw, at taglagas. Produkto kaya ito ng maagang interaksiyon natin sa mga Europeo? Marahil; pero ang mas nakapagtataka pa rito, aktuwal na lumikha tayo ng mga katumbas na salita, at hindi na lang humiram mula sa Kastila o Ingles (hindi ba't tunog Pinoy na rin naman ang "primavera" ("spring") at "verano" ("summer"), at madali rin namang hiramin ang "winter" o "fall"?). Para lalo pang ilarawan ang punto: may espisipikong salita tayo para sa apat na ito, pero para sa salitang Ingles na "season" mismo, wala tayong espisipikong salitang maitumbas; ang pinakamalapit nang salin ay ang panglahatang "panahon" na ginagamit din natin para sa maraming ...