Lumaktaw sa pangunahing content

tungkol sa experiment design ng mga estudyante ko sa Physics 71.1 at ang mahirap na buhay

malinaw na malinaw ang instruction: "In the handout, the objectives and materials are given but NOT the procedure." kaya naman naubos ang dalawang oras ng klase sa pag-iisip ng gagawin para sa finals nila sa mechanics laboratory class.

nahihirapan sila.






ideya namin ni Gendith ang experimental design part ng finals.

siya ang nagsabi na dapat palitan ang practicals dahil nahihirapan ang mga estudyante at halos wala namang pumapasa. sira na kasi ang mga setup pagdating ng biyernes, kaya biased sa mga unang gagamit ang outcome. bukod pa sa hassle sa aming mga instructor ang pag-setup, pilot test, at maintain ng mga test stations.

ako naman ang nag-suggest na new experiments galing kina Ate Lani at Elise ang ipa-"design" para ma-test talaga kung feasible at kung pwedeng ilagay sa bagong lab manual.

in a way, para din kaming nag-design ng isang eksperimento, kaming mga instructors. unang beses kasi itong ginawa. nandyan na ang mga materials (setups from Ate Lani and Elise), objectives (palitan ang practicals at siyempre, matuto ang mga estudyante), pero walang malinaw na procedure (natapos na ang written exam ay nagpaplano pa kami sa mga detalye). at higit sa lahat, wala pa ring malinaw na outcome.

kaya nahihirapan din kami, sort of.






but then again, the analogy may be extended further, to describe life in general. hindi mo masasabi ang result. hindi mo alam kung mave-verify mo ang theory. actually, mas trying pa nga minsan na experiment ang buhay e. buti nga sa Physics 71.1, may materials. sa buhay minsan, mahirap hanapin yan, maliban na lang siguro kung lumalangoy ka sa materyal na yaman. sa Physics 71.1, given ang objectives, pero sa buhay, kailangan mo pa itong hanapin. buti pa sa Physics 71.1, may room for error, at pwede kang mag-multiple trials; ang buhay kasi one shot. at buti pa sa Physics 71.1 kasi nakikita mo ang outcome ng isang experiment na tumatagal lamang ng 2 o 4 na meetings. kasi ang buhay, tumatagal ng mga taon at dekada, at natatapos lang sa huli mong hininga, sa panahong wala ka nang hinagap. tuluy-tuloy at real-time ang data acquisition at analysis, at pagkatapos ng "experiment" ay hindi mo naman mapapakinabangan ang results.

haay...mahirap talaga ang mabuhay...

Mga Komento

Mag-post ng isang Komento

Mga sikat na post sa blog na ito

tungkol sa tagsibol

Nasa rehiyong tropikal ang Pilipinas; sabihin pa, wala ito ng apat na temperate seasons na nararanasan ng mga rehiyong mas malapit sa mga polo. Nagtataka tuloy ako kung bakit kumpleto ang mga salitang Filipino para sa apat na panahong ito: taglamig, tagsibol, tag-araw, at taglagas. Produkto kaya ito ng maagang interaksiyon natin sa mga Europeo? Marahil; pero ang mas nakapagtataka pa rito, aktuwal na lumikha tayo ng mga katumbas na salita, at hindi na lang humiram mula sa Kastila o Ingles (hindi ba't tunog Pinoy na rin naman ang "primavera" ("spring") at "verano" ("summer"), at madali rin namang hiramin ang "winter" o "fall"?). Para lalo pang ilarawan ang punto: may espisipikong salita tayo para sa apat na ito, pero para sa salitang Ingles na "season" mismo, wala tayong espisipikong salitang maitumbas; ang pinakamalapit nang salin ay ang panglahatang "panahon" na ginagamit din natin para sa maraming ...

tungkol sa mga kuwentong itinuturo sa iyo ng pagmamahal sa taong hindi ka/mo mahal

pumili ka ng isang random faculty member sa NIP ngayon at tanungin mo tungkol sa lovelife. siguro 90% of the time makakarinig ka ng kuwentong "unrequited love". yung iba nga, kapuwa faculty member pa ang sangkot sa istorya! at marami ang hindi pa tapos - kasalukuyang nasa ganitong estado. kasama ako sa 90%. kapuwa faculty member din ang sangkot (alam na niya kung sino siya). pero i'm proud to say na sa kaso ko ay tapos na ang (malungkot na) kabanatang iyon ng aking buhay, at kapuwa na kaming maligaya sa aming kani-kaniyang pag-ibig. dahil sa huling nabanggit, sa palagay ko ay may karapatan at kakayahan na ako na magpayo sa mga taong nasa ganitong kalagayan. sa katunayan, napayuhan ko na ang isang tao (kilala na rin niya kung sino siya). ito ang ilan sa mga puntong gusto kong ilahad may kinalaman sa pagmamahal sa isang taong hindi ka mahal: ang sabi nga sa Bible, ang puso ay mandaraya. marami sa atin, kapag na-inlab, ang nag-iisip na "Siya na!" at binubuod ...

tungkol sa paglalakad-lakad kapag hapon

Marami akong teaching load  ngayon, pero dahil sa hybrid   na setup  ng unibersidad, nagkaroon ako ng mga pagkakataon para manatili lang sa bahay ng ilang araw bawat linggo. Lalo pa ngayon at nagsisimula pa lang ang mga klase.  Sa nakaraang dalawang linggo, ginugugol ko ang Lunes at Martes na nakaupo sa harap ng computer  para magdaos ng klase, sunud-sunod pasimula ng alas-siyete ng umaga. Ang tig-isa't-kalahating oras na mga klase ay may pagitan lang na labinlimang minuto, sapat lang para sa toilet breaks  at maikling pagkain. Matapos ang lahat ng mga sesyon, gugugol pa ako ng panahon para mai- upload  ang mga video  at iba pang materyal para sa mga klaseng iyon. Matatapos ako nang mga alas-kuwatro ng hapon.  Kapag bumaba na ako mula sa opisina, naghihintay na ang mag-ina ko; sila rin ay nag-klase (ang anak namin ay homeschooled  ng kaniyang ina). Pagbukas ng pinto, bubungad sa amin ang gintong araw ng hapon, tamang-tama lang bago ...