Lumaktaw sa pangunahing content

tungkol sa maliwanag na mga hapon

ngayong bakasyon, habang nakaupo at
walang ginagawatinatamad magtrabaho, bumabalik ang isipan ko sa mga pangyayari noong bata pa ako, kung saan walang nakakabagot na hapon at walang panahon para mag-isip kung ano ang kailangan o pwedeng gawin. nakakalungkot, wala na ang gayong mga hapon, at hindi ko alam kung ang mga anak ko at apo ay magkakaroon pa ng gayon. kaya heto, habang nakaupo at
walang ginagawatinatamad magtrabaho, balikan natin ang aking (ka)hapon.

*****

lumaki akoginugol ko ang aking kabataan sa maburol na antipolo, sa malawak at matatarik na mga dalisdis na tumatanaw sa batis sa ibaba. lumakad ako sa mga daang malilim, hindi dahil sa bubong o waiting shed, kundi dahil nasa ilalim ng malalabay na dahon ng mga punungkahoy. mga punungkahoy na naghilera - santol, sampalok, ratiles, mangga - na hindi pinili ng tao kundi itinanim ng kamay ng Diyos.

maraming dahilan noon kung bakit ko pinipili ang hapon (ito o), pero ngayon, tuwing nagkakaroon ako ng pagkakataon na balikan ang nakaraan, sumasagi sa isip ko ang maliligayang pangyayari ng aking kabataan na umaakay sa hapon hanggang takipsilim.

ang hapon ay nagsisimula sa tanghalian, kapag ang buong pamilya ay nakahilig sa mesa at kumakain ng nilagang baka o nilagang talbos o pinakbet o tinola. kasabay ng matutunog na halakhakan - madalas kami noong may bisita - ang mga awitin sa radyo o mga pakulo sa Eat Bulaga tulad ng Little Miss Philippines o Bulagaan. pagkatapos ng programa ni Tito at Vic ay kasunod naman si Val sa seryeng Agila.

pero hindi na namin inaabot iyon. hayun, matapos magsepilyo at maghilamos, inaakay na kami ni Ate at Diche sa kuwarto para matulog. sila mismo ay pinatutulog din ni mama. ang siesta ang unang "gabi", at mapapalo ang hindi natutulog. sa hugong ng bentilador at paghimas ni ate sa likod, dumadaan ang di-kakaunting sandali sa paghihintay sa antok.

pero ang bata ay bata. malakas, malikot. ang antok ay hindi na dumarating sa isang batang nag-aabang sa iba pang batang gayon din ang kalagayan. para bang nauugnay ang kanilang mga isipan bagamat magkakalayo, sa magkakasamang pagpigil sa antok.

paano't sayang ang hapon! habang lumalamlam ang araw, ang maliwanag na hapon ay panahon ng habulan, langit-lupa, mataya-taya, patintero, agawang base, o simpleng pag-akyat sa puno at pamimitas ng ratiles o pagbaba sa gulod patungo sa batis. bagamat hindi kami nag-usap, ako at ang aking mga kalaro ay pawang sabay-sabay na bumibilang: 1, 2, 3...; hanggang sa kung ilan, hindi ko na matiyak. basta't natatantiya na namin ang kalahating oras. ipipikit nang matindi ang mata para mamaga nang kaunti. pagkatapos ay hahakbangan ang katabing si Ate o si Diche (na siyang mga nakatulog) dahan-dahang lalabas, at magkikita-kita. simula na ng ligaya!

nariyang magbisikleta ni Buddy sa kalapit na lugar, o makipagbasketbol kay Jerome, o mag-"kampo" sa aming bahay-bahayan (isang tunay na bahay na ginawa para sa amin ni papa) habang "nagluluto" si Yeye. mahilig din kami sa mga trak-trakan, mga laruang trak na pinanghahakot namin ng bato, lupa at buhangin habang gumagawa kami ng maliit na balon at dike malapit sa itinanim naming mga rosal. siyempre pa, hindi mawawala ang habulan o barilan, na hindi sinasanto ang taas ng puno para maka-taya.

ang takbuhan ay mapuputol sandali ("taym pers!") sa pagdaan ni Manang Maglalako. merienda na! piniritong saging, maruya, turon, kapag sinamahan ng Coke, ay pumapawi sa pagod at nagpapanibagong lakas sa pagod na mga paa at kamay. kung minsan, ang pahinga at merienda ay kasabay ng panonood ng mga palabas na pambata - Zenki, BT X, Three Musketeers, na pinagsunud-sunod sa hapong para sa mga kabataan.

na isa-isa ring magpupulasan pagkalipas nito. anupat para ituloy ang paglalaro! hindi iniinda ang maraming lamok, ang pagsapit ng takipsilim ay bagay sa taguan, kung saan ayaw mong mataya dahil aabutin ka ng gabi sa paghanap sa lahat ng kasali dahil sa lawak ng lugar na pwedeng pagtaguan.

mayamaya pa, malalakas na tawag ang maririnig. si nanay ay sisitsit. si auntie ay sisigaw. at si mama ay tatawag. handa na ang hapunan. bukas ulit.

Mga Komento

  1. Zenki!!! ngayon pangmatatanda na ang palabas sa hapon, mga drama at telenobela. tsk i miss childhood too :)

    TumugonBurahin
  2. BTW, ang gnda ng efek ng upuan ni papa d2 :)

    TumugonBurahin
  3. Hehe. Naaalala ko kasunod nun BT X. Hehe.

    TumugonBurahin

Mag-post ng isang Komento

Mga sikat na post sa blog na ito

tungkol sa mga kuwentong itinuturo sa iyo ng pagmamahal sa taong hindi ka/mo mahal

pumili ka ng isang random faculty member sa NIP ngayon at tanungin mo tungkol sa lovelife. siguro 90% of the time makakarinig ka ng kuwentong "unrequited love". yung iba nga, kapuwa faculty member pa ang sangkot sa istorya! at marami ang hindi pa tapos - kasalukuyang nasa ganitong estado. kasama ako sa 90%. kapuwa faculty member din ang sangkot (alam na niya kung sino siya). pero i'm proud to say na sa kaso ko ay tapos na ang (malungkot na) kabanatang iyon ng aking buhay, at kapuwa na kaming maligaya sa aming kani-kaniyang pag-ibig. dahil sa huling nabanggit, sa palagay ko ay may karapatan at kakayahan na ako na magpayo sa mga taong nasa ganitong kalagayan. sa katunayan, napayuhan ko na ang isang tao (kilala na rin niya kung sino siya). ito ang ilan sa mga puntong gusto kong ilahad may kinalaman sa pagmamahal sa isang taong hindi ka mahal: ang sabi nga sa Bible, ang puso ay mandaraya. marami sa atin, kapag na-inlab, ang nag-iisip na "Siya na!" at binubuod ...

tungkol sa tagsibol

Nasa rehiyong tropikal ang Pilipinas; sabihin pa, wala ito ng apat na temperate seasons na nararanasan ng mga rehiyong mas malapit sa mga polo. Nagtataka tuloy ako kung bakit kumpleto ang mga salitang Filipino para sa apat na panahong ito: taglamig, tagsibol, tag-araw, at taglagas. Produkto kaya ito ng maagang interaksiyon natin sa mga Europeo? Marahil; pero ang mas nakapagtataka pa rito, aktuwal na lumikha tayo ng mga katumbas na salita, at hindi na lang humiram mula sa Kastila o Ingles (hindi ba't tunog Pinoy na rin naman ang "primavera" ("spring") at "verano" ("summer"), at madali rin namang hiramin ang "winter" o "fall"?). Para lalo pang ilarawan ang punto: may espisipikong salita tayo para sa apat na ito, pero para sa salitang Ingles na "season" mismo, wala tayong espisipikong salitang maitumbas; ang pinakamalapit nang salin ay ang panglahatang "panahon" na ginagamit din natin para sa maraming ...

tungkol sa paglalakad-lakad kapag hapon

Marami akong teaching load  ngayon, pero dahil sa hybrid   na setup  ng unibersidad, nagkaroon ako ng mga pagkakataon para manatili lang sa bahay ng ilang araw bawat linggo. Lalo pa ngayon at nagsisimula pa lang ang mga klase.  Sa nakaraang dalawang linggo, ginugugol ko ang Lunes at Martes na nakaupo sa harap ng computer  para magdaos ng klase, sunud-sunod pasimula ng alas-siyete ng umaga. Ang tig-isa't-kalahating oras na mga klase ay may pagitan lang na labinlimang minuto, sapat lang para sa toilet breaks  at maikling pagkain. Matapos ang lahat ng mga sesyon, gugugol pa ako ng panahon para mai- upload  ang mga video  at iba pang materyal para sa mga klaseng iyon. Matatapos ako nang mga alas-kuwatro ng hapon.  Kapag bumaba na ako mula sa opisina, naghihintay na ang mag-ina ko; sila rin ay nag-klase (ang anak namin ay homeschooled  ng kaniyang ina). Pagbukas ng pinto, bubungad sa amin ang gintong araw ng hapon, tamang-tama lang bago ...