tungkol sa mga yugto ng panahon

Nararanasan natin ito lagi. 

Kung kailan kailangan mo ng panahon -- halimbawa, kung naghahapit ka o may hinahabol -- saka naman tumatakbo nang mabilis ang oras. Kapag nababagot ka naman -- halimbawa, sa paghihintay -- saka naman tila hindi gumagalaw ang orasan. 

Ipinapakita lang ng gayong mga karanasan na bagamat hindi naman talaga bumibilis o bumabagal ang takbo ng oras, ang pananaw natin dito ang nagbabago batay sa ating personal na mga nadarama sa panahong iyon. 

Ang mga yugto ng panahon ang siya ngayong nagiging batayan natin sa pagiging mabilis o mabagal ng isang bagay. Sa pananaw ng isang langaw na ang buong buhay ay tumatagal lamang ng ilang mga araw, ang buhay ng tao ay waring napakatagal, baka nakababagot pa nga. Pero kung ang pagbabatayan naman ay ang mga bundok o kapatagan na libu-libong taon ang binibilang bago magkaroon ng kapansin-pansing pagbabago, ang mga tao ay mabilis na lumilipas, na animoy isang time-lapse video sa kanilang paningin. 

Tinutulungan tayo ng katotohanang ito na magkaroon ng tamang pangmalas sa mga bagay na kinakaharap natin.

Halimbawa, ang problema, at ang dulot nitong pait at sakit. Kapag dumaranas tayo nito, maaaring pumasok sa isip natin na napakatagal na nating naghihirap. At sa ilang pagkakataon, maaaring gayon nga. Pero kung ihahambing sa yugto ng ating buhay, tiyak naman na matatapos din ang mga problema. Gaya ng mga bagyo at unos, ito ay pansamantala lamang.

Sa kabilang banda, paano naman sa mga pagkakataon at oportunidad na dumarating sa atin? Sa ganitong mga pagkakataon, kailangan naman nating tandaan na ang buhay ay napakaikli para pakawalan ang gayong mga bagay, na maaaring hindi na muli kumatok sa ating mga pinto.

Ang lahat ay may katapusan. Hindi natin mapabibilis o mapababagal ang oras. Pero may kakayahan tayong magpasiya kung paano natin gagamitin ang ating panahon. At may kakayahan tayong kontrolin kung paano natin mamalasin ang yugto at bilis ng bawat sitwasyon.

Nawa ay matandaan natin ito lagi. ■