Lumaktaw sa pangunahing content

tungkol sa pizza delivery para sa tamad na maysakit

Ubos na ang pizza bago ko ito maisipang kunan ng larawan.



Karton na lang ang natira. Ngayon ay spicy chicken wings naman ang babanatan ko.

*****

Mga ilang araw na rin akong halos hindi lumalabas dahil sa sakit. Ibang klaseng magkaroon ng trangkaso dito. Bukod sa lamig sa labas, mas kalaban mo ang pag-iisa at pagkaalam na walang magbabantay sa iyo.

At magluluto para sa iyo. Gaya ngayon, nang gumising ako mula sa pagtulog ng tanghali at hindi ako halos makabangon dahil sa sama ng pakiramdam. Ayokong magluto. Madali lang namang magsaing, pero hindi ko alam kung ano ang uulamin.

Kaya, habang nakahiga pa, binitbit ang laptop at umorder ng pizza sa pinakamalapit na bilihan. Aba, may promo pa sila: Asian week pala ngayon, at may bago silang mga pagkain sa kanilang menu. Masubukan nga itong pizza na may beef toppings. At finger food: chicken wings. Makaorder na nga rin ng malamig na Coke.

*****

Pagkalipas ng 15 minuto, tumunog na ang doorbell. Iniabot na ng lalake ang order ko. Aba, nag-i-Ingles siya; oo nga pala, sinulat ko pala sa "Remarks" na hindi ako marunong mag-Aleman. Hehehe...

Ang nakasulat sa bill ay 14.35 euro, at wala naman daw delivery charge ang sabi sa website nila. Pero 16 euros ang inihanda ko, at hindi ko na hiningi ang sukli.

Sa ganitong pagkakataon, hindi na ako nagcoconvert sa piso (fine, kahit pa alam kong papatak na 800 pesos din iyon). Gasino na lang iyon kung ihahambing sa mabilis at maginhawang tanghalian ng isang tinatamad na maysakit. ●

Mga etiketa:

Mga Komento

Mag-post ng isang Komento

Mga sikat na post sa blog na ito

tungkol sa tagsibol

Nasa rehiyong tropikal ang Pilipinas; sabihin pa, wala ito ng apat na temperate seasons na nararanasan ng mga rehiyong mas malapit sa mga polo. Nagtataka tuloy ako kung bakit kumpleto ang mga salitang Filipino para sa apat na panahong ito: taglamig, tagsibol, tag-araw, at taglagas. Produkto kaya ito ng maagang interaksiyon natin sa mga Europeo? Marahil; pero ang mas nakapagtataka pa rito, aktuwal na lumikha tayo ng mga katumbas na salita, at hindi na lang humiram mula sa Kastila o Ingles (hindi ba't tunog Pinoy na rin naman ang "primavera" ("spring") at "verano" ("summer"), at madali rin namang hiramin ang "winter" o "fall"?). Para lalo pang ilarawan ang punto: may espisipikong salita tayo para sa apat na ito, pero para sa salitang Ingles na "season" mismo, wala tayong espisipikong salitang maitumbas; ang pinakamalapit nang salin ay ang panglahatang "panahon" na ginagamit din natin para sa maraming ...
Mag-post ng isang Komento
Ituloy ang pagbabasa »

tungkol sa mga kuwentong itinuturo sa iyo ng pagmamahal sa taong hindi ka/mo mahal

pumili ka ng isang random faculty member sa NIP ngayon at tanungin mo tungkol sa lovelife. siguro 90% of the time makakarinig ka ng kuwentong "unrequited love". yung iba nga, kapuwa faculty member pa ang sangkot sa istorya! at marami ang hindi pa tapos - kasalukuyang nasa ganitong estado. kasama ako sa 90%. kapuwa faculty member din ang sangkot (alam na niya kung sino siya). pero i'm proud to say na sa kaso ko ay tapos na ang (malungkot na) kabanatang iyon ng aking buhay, at kapuwa na kaming maligaya sa aming kani-kaniyang pag-ibig. dahil sa huling nabanggit, sa palagay ko ay may karapatan at kakayahan na ako na magpayo sa mga taong nasa ganitong kalagayan. sa katunayan, napayuhan ko na ang isang tao (kilala na rin niya kung sino siya). ito ang ilan sa mga puntong gusto kong ilahad may kinalaman sa pagmamahal sa isang taong hindi ka mahal: ang sabi nga sa Bible, ang puso ay mandaraya. marami sa atin, kapag na-inlab, ang nag-iisip na "Siya na!" at binubuod ...
11 komento
Ituloy ang pagbabasa »

tungkol sa paglalakad-lakad kapag hapon

Marami akong teaching load  ngayon, pero dahil sa hybrid   na setup  ng unibersidad, nagkaroon ako ng mga pagkakataon para manatili lang sa bahay ng ilang araw bawat linggo. Lalo pa ngayon at nagsisimula pa lang ang mga klase.  Sa nakaraang dalawang linggo, ginugugol ko ang Lunes at Martes na nakaupo sa harap ng computer  para magdaos ng klase, sunud-sunod pasimula ng alas-siyete ng umaga. Ang tig-isa't-kalahating oras na mga klase ay may pagitan lang na labinlimang minuto, sapat lang para sa toilet breaks  at maikling pagkain. Matapos ang lahat ng mga sesyon, gugugol pa ako ng panahon para mai- upload  ang mga video  at iba pang materyal para sa mga klaseng iyon. Matatapos ako nang mga alas-kuwatro ng hapon.  Kapag bumaba na ako mula sa opisina, naghihintay na ang mag-ina ko; sila rin ay nag-klase (ang anak namin ay homeschooled  ng kaniyang ina). Pagbukas ng pinto, bubungad sa amin ang gintong araw ng hapon, tamang-tama lang bago ...
Mag-post ng isang Komento
Ituloy ang pagbabasa »