Lumaktaw sa pangunahing content

tungkol sa mga kasalan ngayong Disyembre

di ba Hunyo?

ang buwan ng mga kasalan? hindi ko alam kung may kinalaman ba sa pangalan ng buwan ito, pero nakagawian nang ituring na wedding month ang buwang ipinangalan kay Juno, ang diyosa ng mga kababaihan sa mitolohiyang Romano. tuwing Hunyo ay naglalabasan ang mga bagay na may kinalaman sa mga kasal: mula sa mga display sa mga mall hanggang sa mga features sa mga magasin. kaya marami ang pumipili sa Hunyo bilang buwan ng kanilang pag-iisang dibdib.

*****

pero ngayong Disyembre, nagkasunud-sunod ang mga kasalan na nababalitaan ko sa maliit na mundo ng mga kaibigan at kakilala ko. may kinalaman kaya rito ang lamig ng mga gabi ng Disyembre?

nariyan si Ate Ianne, na nitong Lunes ay ikinasal kay Anthony. nahilingan pa nila ako (kasama si Ate Bhazel) na maging emcee sa piging ng kasalan. ang isang pares sa mga ninong at ninang ay hindi nakarating: sina Sir Chris at Ma'am Sher. ang dahilan? kinabukasan ay dadalo sila sa isang (nahulaan nyo na siguro) kasalan, sa pagkakataong ito'y sa kapatid ni Ma'am Sher sa Isabela.

sa pagbukas ko ng Facebook ni Steph, isa sa mga kaibigan niya mula sa kongregasyon ay nagpaskil na may ilang kasalan pa siyang pupuntahan. marahil, ang isa dito ay kay Prince at Jemmi, mga ka-kongragasyon ni Steph na naging kaibigan ko na rin (at, dahil dito, ay naimbitahan na rin ako). ang kasal ay magaganap naman sa lunes, ika-27. tiyak, malibang ikaw ay may trabahong may kinalaman sa kasal o isang bigatin sa lipunan, bibihira ang maiimbitahan sa mga kasal na may agwat lamang na isang linggo.

isang kamag-aral ko rin yata noong high school ang ikakasal ngayong Disyembre; nabalitaan kong dumalo na nga silang magkasintahan sa isang family planning seminar, isang requirement sa kasal.

*****

ang kasal ay ang pagpapahayag ng pagpili ng dalawang tao sa isa't-isa bilang makakasama, makakapareha, sa buong buhay nila. tiyak, bago pa ang kasal, ang dalawang taong ito'y tumahak na sa mahabang landas na umakay tungo sa pagpapasiyang ito; ang kasal ang pangmadlang pagpapahayag, isang anunsiyo, na nagpapakilala sa madla na handa na ang dalawa na hindi na humiwalay pa sa isa't-isa.

Hunyo man o Disyembre, may okasyon man o wala, ang mahalaga'y ang pagpili ng mga taong ito na mahalin at habangbuhay na igalang ang isa't-isa.

bilang imbitado, tayo ay mga kaibigan o kapamilya na nakikisaya sa dalawang taong iyon na piniling tumahak sa buhay mag-asawa. ang pagkanaroroon natin sa kasal at sa reception ay ituring nawa natin na pasimula ng pakikisaya at pagtulong natin sa magiging mag-asawa. bukod sa mga regalo at pagbati, mas mahalaga na maiparating natin sa bagong kasal na nasa kanila ang ating suporta kahit pa sa mga panahong masisikip ang tawiran at mababato ang landas sa unahan.

*****

ang kasal ay isang panghabang-buhay na buklod. may bisa ito sa harap ng tao at ng Diyos. mas matibay ang taling may tatlong ikid, ang sabi nga sa Bibliya; mas nagtatagal ang pagsasamang kasama ang Diyos.

pagpalain nawa ang mga bagong mag-asawa! mabuhay ang mga bagong kasal. :)

Mga Komento

Mga sikat na post sa blog na ito

tungkol sa tagsibol

Nasa rehiyong tropikal ang Pilipinas; sabihin pa, wala ito ng apat na temperate seasons na nararanasan ng mga rehiyong mas malapit sa mga polo. Nagtataka tuloy ako kung bakit kumpleto ang mga salitang Filipino para sa apat na panahong ito: taglamig, tagsibol, tag-araw, at taglagas. Produkto kaya ito ng maagang interaksiyon natin sa mga Europeo? Marahil; pero ang mas nakapagtataka pa rito, aktuwal na lumikha tayo ng mga katumbas na salita, at hindi na lang humiram mula sa Kastila o Ingles (hindi ba't tunog Pinoy na rin naman ang "primavera" ("spring") at "verano" ("summer"), at madali rin namang hiramin ang "winter" o "fall"?). Para lalo pang ilarawan ang punto: may espisipikong salita tayo para sa apat na ito, pero para sa salitang Ingles na "season" mismo, wala tayong espisipikong salitang maitumbas; ang pinakamalapit nang salin ay ang panglahatang "panahon" na ginagamit din natin para sa maraming ...

tungkol sa mga kuwentong itinuturo sa iyo ng pagmamahal sa taong hindi ka/mo mahal

pumili ka ng isang random faculty member sa NIP ngayon at tanungin mo tungkol sa lovelife. siguro 90% of the time makakarinig ka ng kuwentong "unrequited love". yung iba nga, kapuwa faculty member pa ang sangkot sa istorya! at marami ang hindi pa tapos - kasalukuyang nasa ganitong estado. kasama ako sa 90%. kapuwa faculty member din ang sangkot (alam na niya kung sino siya). pero i'm proud to say na sa kaso ko ay tapos na ang (malungkot na) kabanatang iyon ng aking buhay, at kapuwa na kaming maligaya sa aming kani-kaniyang pag-ibig. dahil sa huling nabanggit, sa palagay ko ay may karapatan at kakayahan na ako na magpayo sa mga taong nasa ganitong kalagayan. sa katunayan, napayuhan ko na ang isang tao (kilala na rin niya kung sino siya). ito ang ilan sa mga puntong gusto kong ilahad may kinalaman sa pagmamahal sa isang taong hindi ka mahal: ang sabi nga sa Bible, ang puso ay mandaraya. marami sa atin, kapag na-inlab, ang nag-iisip na "Siya na!" at binubuod ...

tungkol sa paglalakad-lakad kapag hapon

Marami akong teaching load  ngayon, pero dahil sa hybrid   na setup  ng unibersidad, nagkaroon ako ng mga pagkakataon para manatili lang sa bahay ng ilang araw bawat linggo. Lalo pa ngayon at nagsisimula pa lang ang mga klase.  Sa nakaraang dalawang linggo, ginugugol ko ang Lunes at Martes na nakaupo sa harap ng computer  para magdaos ng klase, sunud-sunod pasimula ng alas-siyete ng umaga. Ang tig-isa't-kalahating oras na mga klase ay may pagitan lang na labinlimang minuto, sapat lang para sa toilet breaks  at maikling pagkain. Matapos ang lahat ng mga sesyon, gugugol pa ako ng panahon para mai- upload  ang mga video  at iba pang materyal para sa mga klaseng iyon. Matatapos ako nang mga alas-kuwatro ng hapon.  Kapag bumaba na ako mula sa opisina, naghihintay na ang mag-ina ko; sila rin ay nag-klase (ang anak namin ay homeschooled  ng kaniyang ina). Pagbukas ng pinto, bubungad sa amin ang gintong araw ng hapon, tamang-tama lang bago ...