Lumaktaw sa pangunahing content

tungkol sa pag-download ng mga kanta ni Barney

Iba talaga ang mga bata. Hindi ko maintindihan kung bakit ang pamangkin kong dalawa't kalahating taon ay nahuhumaling kay Barney. Gaya rin ng iba pang bata.

Purple na dinosaur, na babading-bading kumilos - ganyan ko nakikita si Barney. Sa pananaw ng isang matanda, napaka-silly ng ideya na magsasayaw-sayaw sa park o sa tree house. Hindi ito mangyayari sa totoong buhay. Kung mangyari man, alam na kung ano ang kalagayan ng isip ng gagawa nito - kung hindi man maluwag ang turnilyo ay papansin.





Pero sa mga bata, iba ang pagtingin sa mundo ni Barney, at kay Barney mismo. Hindi lang si Kyla ni ate at Neo ni Sir Chris ang sasang-ayon (well, hindi mo sila matatanong, pero ang kanilang pagpadyak at pag-indak sa saliw ng musika ni Barney ang magpapatotoo nito) na may dalang kasiyahan - hindi, GALAK - ang pag-indayog ng malaking purple na dinosaur habang niyayakap ang mga kalaro niyang bata sa isang makulay na farm. Simple lang: si Barney ay isang kalaro, isang mabait na kalaro, na nagtuturo ng "1-2-3's and A-B-C's," ayon nga sa kanta. Hindi na kailangan ng malalim na tema at plot ang mga istorya. Basta't maglalaro lang sila, sa park man o sa tree house, at kakanta.






Sa pagtanda kasi, nawawala ang ganito ka-simpleng pananaw sa buhay.

That's the price you pay for getting old and wise. Nagiging kumplikado ang buhay. Napakadami nang asikut-sikot, at kakatwa na ang isiping ang buhay ay isa lamang production number sa park. Kung sabagay, totoo naman: hindi nauubos ang mga dapat gawin at asikasuhin kapag matanda ka na. Pero, kung tutuusin, mga simpleng bagay (pa rin) naman talaga ang makapagpapasaya sa atin deep inside.






Isang tawag mula sa mahal mo. Isang mahigpit na yakap. Isang tapik (kahit pa batok) galing sa isang matalik na kaibigan. Hindi na natin kakantahin pa ang mga gusto nating sabihin, tulad ng ginagawa ni Barney and friends. Pero yung dahilan kung bakit nila ginagawa iyon - yung pagiging masaya kasama ng mga kaibigan at malalapit sa iyo - yun pa rin ang hinahanap hanap natin, anuman ang ating edad.





Andami pang sinabi. Mag-download ka na nga lang ng mga kanta ni Barney para sa pamangkin mo.

Mga Komento

Mga sikat na post sa blog na ito

tungkol sa paglubog ng araw at sa pagpapahalaga sa iba

Ang bawat paglubog ng araw ay naiiba sa iba pa. Siguro, hindi pa naman nagkakaroon ng dalawang sunset na parehong-pareho. Pero ang bawat paglubog ng araw, makatitiyak tayo, ay ubod ng ganda. Gaya ng isang blangkong telang asul na sinabuyan ng iba’t-ibang mga kombinasyon ng pula, dalandan, at dilaw, ang huling mga bakas ng liwanag ng araw ay isang bagay na pwede nating kamanghaan at pagnilay-nilayan, isang obra na nakapaskil sa isang malawak na gallery ng himpapawid.  Pero ang paglubog ng araw ay laging dumarating. Bawat gabi, hindi ito pumapalya. Nag-iiba-iba ang oras kung kailan ito nangyayari, pero sigurado kang darating at darating ito. Dahil sa pagiging maaasahan ng paglubog ng araw, kung minsan ay hindi na ito masyadong nagiging mahalaga sa atin; hindi na natin napapansin ang dulot nitong ganda.  Gaya rin ng isang masarap na ulam na hindi naman nagbabago ang timpla pero nakakasawa rin kapag palaging inihahain. O ng isang awiting napakaganda sana, pero pinat...

tungkol sa romantikong pag-ibig

Ang romantikong pag-ibig ang isa sa pinakamahirap unawaing damdamin ng tao.

tungkol sa tagsibol

Nasa rehiyong tropikal ang Pilipinas; sabihin pa, wala ito ng apat na temperate seasons na nararanasan ng mga rehiyong mas malapit sa mga polo. Nagtataka tuloy ako kung bakit kumpleto ang mga salitang Filipino para sa apat na panahong ito: taglamig, tagsibol, tag-araw, at taglagas. Produkto kaya ito ng maagang interaksiyon natin sa mga Europeo? Marahil; pero ang mas nakapagtataka pa rito, aktuwal na lumikha tayo ng mga katumbas na salita, at hindi na lang humiram mula sa Kastila o Ingles (hindi ba't tunog Pinoy na rin naman ang "primavera" ("spring") at "verano" ("summer"), at madali rin namang hiramin ang "winter" o "fall"?). Para lalo pang ilarawan ang punto: may espisipikong salita tayo para sa apat na ito, pero para sa salitang Ingles na "season" mismo, wala tayong espisipikong salitang maitumbas; ang pinakamalapit nang salin ay ang panglahatang "panahon" na ginagamit din natin para sa maraming ...