Lumaktaw sa pangunahing content

tungkol sa guitar lessons sa bahay

nitong nakaraang mga linggo ay nakagawian ko nang maghanap ng chords ng mga kanta. pagkatapos ay haharap na ako nyan sa PC, suot ang head phones, sinasabayan ang pagtugtog ng mp3 ng mga kantang napili ko ng pagtugtog ko sa gitara. kapag medyo gamay ko na, nakakasabay na rin ako sa pagkanta.

on the average, mga 2-3 hours kong kaulayaw ang gitara ni utol, sa mtinding pagseselos ni utol at ng cellphone ko.

haha. ang cellphone ko. ang aking maaasahang buddy pagdating sa ganitong mga long weekend at summer vacation noon. ngayon, forever nalang syang nakakabit sa USB port sa likod ng PC, at from time to time ay pinupuno ng pictures at mp3.

iba kasi ang sitwasyon noon.

noong sinaunang panahon (SINAUNA; as in MATAGAL na: mga five years na ang nakakaraan), hindi ko mabitiwan ang cellphone ko pagdating ng bakasyon. kapag may suspension dulot ng bagyo, laging nasa bulsa ko ang cellphone ko; kapag nag-ingay na yan, may balita na mula sa mga barkada at kaklase. kapag summer, hindi lumalampas ang mga araw na hindi ako nakakatanggap ng mensahe kung nasaan ang mga tao, anong gala, anong gimik, anong probinsya ang destinasyon.

sa ibang salita, ang cellphone ko noon ang taling nagbubuklod sa akin sa mga kaibigan ko hanggang sa matapos ang pansamantalang paghihiwalay.

iba na ngayon.

hindi na ito suspension o summer vacation. hindi na ito basta isang long weekend (kahit pa loooooong weekend, di ito papasa).

ito ay isang indefinite vacation. binago ng graduation ang takbo ng buhay-buhay. hindi na applicable ang salitang "pansamantala" para i-describe ang paghihiwalay. at higit sa lahat, baka wala nang babalikan.

kaya ang cellphone ay hindi na isang taling bumubuklod. isa na itong latigong humahagupit. bawat tunog ng cellphone ko ngayon ay torture, isang constant reminder na hindi na maibabalik sa dati ang lahat.

kaya gitara na lang ang binabanatan ko.

sa ngayon, makakabisado ko na ang chord pattern ng isang kanta:


D                     DM7 
Minsan sa may Kalayaan tayo'y nagkatagpuan
Em                     Gm                         D     D9,D,Dsus,D,D9,D,
May mga sariling gimik at kanya-kanyang hangad sa buhay
(chords from http://www.ultimate-guitar.com/tabs/e/eraserheads/minsan_crd.htm )
Mga etiketa:

Mga Komento

Mag-post ng isang Komento

Mga sikat na post sa blog na ito

tungkol sa tagsibol

Nasa rehiyong tropikal ang Pilipinas; sabihin pa, wala ito ng apat na temperate seasons na nararanasan ng mga rehiyong mas malapit sa mga polo. Nagtataka tuloy ako kung bakit kumpleto ang mga salitang Filipino para sa apat na panahong ito: taglamig, tagsibol, tag-araw, at taglagas. Produkto kaya ito ng maagang interaksiyon natin sa mga Europeo? Marahil; pero ang mas nakapagtataka pa rito, aktuwal na lumikha tayo ng mga katumbas na salita, at hindi na lang humiram mula sa Kastila o Ingles (hindi ba't tunog Pinoy na rin naman ang "primavera" ("spring") at "verano" ("summer"), at madali rin namang hiramin ang "winter" o "fall"?). Para lalo pang ilarawan ang punto: may espisipikong salita tayo para sa apat na ito, pero para sa salitang Ingles na "season" mismo, wala tayong espisipikong salitang maitumbas; ang pinakamalapit nang salin ay ang panglahatang "panahon" na ginagamit din natin para sa maraming ...
Mag-post ng isang Komento
Ituloy ang pagbabasa »

tungkol sa mga kuwentong itinuturo sa iyo ng pagmamahal sa taong hindi ka/mo mahal

pumili ka ng isang random faculty member sa NIP ngayon at tanungin mo tungkol sa lovelife. siguro 90% of the time makakarinig ka ng kuwentong "unrequited love". yung iba nga, kapuwa faculty member pa ang sangkot sa istorya! at marami ang hindi pa tapos - kasalukuyang nasa ganitong estado. kasama ako sa 90%. kapuwa faculty member din ang sangkot (alam na niya kung sino siya). pero i'm proud to say na sa kaso ko ay tapos na ang (malungkot na) kabanatang iyon ng aking buhay, at kapuwa na kaming maligaya sa aming kani-kaniyang pag-ibig. dahil sa huling nabanggit, sa palagay ko ay may karapatan at kakayahan na ako na magpayo sa mga taong nasa ganitong kalagayan. sa katunayan, napayuhan ko na ang isang tao (kilala na rin niya kung sino siya). ito ang ilan sa mga puntong gusto kong ilahad may kinalaman sa pagmamahal sa isang taong hindi ka mahal: ang sabi nga sa Bible, ang puso ay mandaraya. marami sa atin, kapag na-inlab, ang nag-iisip na "Siya na!" at binubuod ...
11 komento
Ituloy ang pagbabasa »

tungkol sa paglalakad-lakad kapag hapon

Marami akong teaching load  ngayon, pero dahil sa hybrid   na setup  ng unibersidad, nagkaroon ako ng mga pagkakataon para manatili lang sa bahay ng ilang araw bawat linggo. Lalo pa ngayon at nagsisimula pa lang ang mga klase.  Sa nakaraang dalawang linggo, ginugugol ko ang Lunes at Martes na nakaupo sa harap ng computer  para magdaos ng klase, sunud-sunod pasimula ng alas-siyete ng umaga. Ang tig-isa't-kalahating oras na mga klase ay may pagitan lang na labinlimang minuto, sapat lang para sa toilet breaks  at maikling pagkain. Matapos ang lahat ng mga sesyon, gugugol pa ako ng panahon para mai- upload  ang mga video  at iba pang materyal para sa mga klaseng iyon. Matatapos ako nang mga alas-kuwatro ng hapon.  Kapag bumaba na ako mula sa opisina, naghihintay na ang mag-ina ko; sila rin ay nag-klase (ang anak namin ay homeschooled  ng kaniyang ina). Pagbukas ng pinto, bubungad sa amin ang gintong araw ng hapon, tamang-tama lang bago ...
Mag-post ng isang Komento
Ituloy ang pagbabasa »